Leer Reis-impressies online gratis (en neerlandés)

"Reis-impressies" by Louis Couperus is a collection of travel impressions written in the late 19th century. The work captures the essence of various locations, particularly in Italy, with a focus on art, culture, and the experiences of travelers through intimate and descriptive prose. The narrative does not center on a single character, but rather conveys the collective experience of exploration and observation. The beginning of the collection unfolds with a detailed description of an artwork, "The Annunciation" by Simone Martini and Lippo Memmi, that resides in the Uffizi Gallery. Couperus vividly portrays the painting's divine scene, including the angel conveying a holy message to the Virgin Mary, emphasizing the ethereal qualities of light and emotion present in the artwork. He transitions seamlessly to a depiction of Rome and its lively atmosphere, highlighting the bustling life around the Pincio and the charming dynamic of its street vendors and models. This opening not only esta

Así empieza

In de Oostelijke galerij der Uffizië schittert ze als een straal
van goud, de Heilige Boodschap van Simone Martini en Lippo Memmi,
van Siena....

Neêrgedaald is juist de Engel, verrassende de Maagd, waar ze zat
op haren ivoor-ingelegden zetel,--achter zich een doek van goud--,
haar gebedenboek nog in de vingers....

Toen de Engel daalde, heeft zijn glans alles overstraald en goud
gemaakt. Want éen gouden licht heeft de architectuur van de maagdelijke
kamer overschitterd, en de atmosfeer is er geworden als een atmosfeer
van goud, zichtbaar stofgoud, of de trillingen van de lucht zichtbaar
zijn geworden en goud. Goud, maar etherisch goud, en niet goud van
metaal, maar goud van engelglans, ronden zich nu de drie bogen der
kamer. En in het midden der middenste boog daalt de geaureoolde
duif van den Heiligen Geest al neêr in een krans van hemelduifjes,
tweevoudig gewiekte toovervogelen met cherubijnengezichten....

Op de knieën is de Engel neêrgezonken, de Engel uit zijn mystieken
fabelhemel, in zijn goudblauw brokaat, dat goudt in zijn eigen
licht maar diep donkerblauwt in de plooien van zijn kleed. Banden,
met heilige spreuken bestikt, hangen om hem neêr.... Juist is
hij neêrgezonken, geene seconde geleden, want hoog nog en pas even
toegevouwen staan zijne ranke vedervleugels, en zijn roodbruingouden
mantel, waarvan hij twee einden om zijn hals bond, fladdert nog
met éen slip in de lucht, in de allerlaatste windbeweging van zijn
engelvlucht door sferen.

Lang, bleek en fijn is zijn gelaat, en zijne half toegesloten oogen
onder even opgaande wenkbrauwbogen geven iets voornaam chineezigs aan
zijne schoonheid, als was hij een jonge mandarijnenzoon, maar blond
toch golven zijne haren, waarom zich een glans van olijvenbladeren
wijd-uit heenrondt: een juweelen sieraad, als een k

… sigue leyendo gratis en el lector inmersivo de Mirrow.