Leer Majesteit online gratis (en neerlandés)

"Majesteit" by Louis Couperus is a novel written in the late 19th century. The book appears to examine the intricate dynamics of royal life, touching on themes of power, familial ties, and personal anxieties. The narrative centers around Empress Elizabeth of Liparië, her complex emotions surrounding her family, especially her children, and their ties to broader political and social issues, setting a tone of underlying foreboding. The opening of "Majesteit" paints a vivid picture of the idyllic but tension-filled setting of Lipara, where the beautiful architecture and serene landscapes contrast sharply with the unease felt by the empress. She sits in her palace, engaged with her lady-in-waiting, Helene, as they navigate feelings of anxiety and familial obligations, magnified by current events and communications from the emperor. The narrative introduces significant characters, including Prince Herman, her nephew, hinting at depth and complexity in their relationships amid the backdrop

Así empieza

Ook het gouvernement van Vaza, ten Noorden van het hooggebergte van
Altara, de alpenketen der Giganten was ten deele geteisterd door den
Zanthos. De hoofdstad, Vaza, was overstroomd. Tegen de hellingen der
bergen aan was de provincie gespaard gebleven. Daar waren uitgebreide
terrassen van wijngaarden, dan wouden van kastanjes en noteboomen en
olijven. De schitterend blanke sneeuwlijn der bergtoppen golfde tegen
eene, weêr blauwe, lucht aan, kartelde er hare kammen en beet als met
happende lijnen het intens azuur brokken uit; scheen er een muil van
schitterend witte ijstanden te wetten tegen het staalglanzend metaal
van den luchtdom aan.

Daar, twaalf mijlen van de stad, troonde op zijne rotsen het oude
Castel Vaza, kasteel der hertogen van Yemena en graven van Vaza, parken
en woud er om heen, half fort, half burcht, krachtig, eenvoudig,
middeneeuws, ruw van lijnen, met zijne vier torens en rechte vlakken
van tinnen, aan alle zijden den horizont om zich heen cirkelend en vèr
houdend van zich af. Dicht bij eene warreling van dorpjes; in de verte
de torens en spitsen, het dakengewoel van Vaza; nog verder, in den
cirkel van panorama, die de torens wijd ommetrokken, de Zanthos, die,
breed aanslingerend, zich stortte in zee, en Lycilië, wit in de zon met
hare rechte vierkantjes van huizen, schitterend neêrgeplekt aan het
blauw van het water; dan, eene tweede zee: de bergtoppen, die sneeuwig
golfden in verschieten weg en nevelen van afstand. En, schitterend ook
in de zon, die vreemde meren aan den Zanthos, als plakkaten metaal: het
water, dat de volle rivier had uitgestort; de overstroomingen.

Het vierkante slot, dat om een hof zijne vier vleugels trekt, heeft nog
twee bijgebouwde vleugels van achteren, in nieuweren stijl van
elegantere Renaissance, en uitziende op het park,

… sigue leyendo gratis en el lector inmersivo de Mirrow.