Leer Kunstenaarsleven te Parijs: Roman uit het Bohème-leven online gratis (en neerlandés)

"Kunstenaarsleven te Parijs: Roman uit het Bohème-leven" by Henri Murger is a collection of loosely related stories published in 1851. Set in Paris's Latin Quarter during the 1840s, these semi-autobiographical tales romanticize bohemian life through colorful characters based on real people. Originally appearing in a literary magazine, the stories gained wider fame after becoming a successful stage play in 1849. Murger then compiled them into book form, adding new material to create continuity. The work later inspired Puccini's beloved opera "La bohème" and numerous other adaptations. (This is an automatically generated summary.)

Así empieza

Ziehier hoe het toeval, dat de ongeloovige sceptici den zaakwaarnemer
van onzen Lieven Heer noemen, op een goeden dag de individuen met
elkaar in aanraking bracht, die in hun broederlijke samenhoorigheid
later den vriendenkring zouden vormen, samengesteld uit dat deel
der Bohème, hetwelk de schrijver van dit boek getracht heeft aan het
publiek te doen leeren kennen.

Op een goeden morgen (het was 8 April) werd Alexandre Schaunard, die
twee vrije kunsten, n. l. de schilderkunst en de muziek, beoefende,
plotseling gewekt door het wijsje, dat een haan uit de buurt, dien
hij als wekker gebruikte, hem toezong.

"Allemachtig!" riep Schaunard uit, "mijn gevederde wekker loopt voor;
het kan nog onmogelijk vandaag zijn."

Terwijl hij dit zeide, sprong hij vlug uit een meubelstuk, dat hij
na heel veel moeite en inspanning uitgedacht had, en dat 's nachts
de rol van bed speelde--en niet om er wat van te zeggen, maar het
speelde die vrij slecht--, terwijl het overdag die van alle andere
meubels vervulde, welke ten gevolge van de strenge koude, die den
vorigen winter geheerscht had, door afwezigheid schitterden: een
soort Jan-draag-an-meubel dus, zooals men ziet.

Om zich tegen den snijdenden kouden morgenwind te beschermen, schoot
Schaunard inderhaast een rose zijden en met sterretjes en loovertjes
bezaaiden rok aan, dien hij als kamerjapon gebruikte. Dit klatergoud
was op een bal-masqué-nacht bij den artist achtergelaten door een
Pierrette, die zoo dom geweest was zich te laten vangen door de
bedriegelijke beloften van Schaunard, die, vermomd als markies de
Mondor, in zijn zakken den verleidelijken klank had laten rinkelen
van een dozijntje daalders, nagemaakt geld, uit een stuk metaal door
een uitslagmachine gesneden, en uit de accessoires van een schouwburg
geleend.

Na zich in

… sigue leyendo gratis en el lector inmersivo de Mirrow.