Leer De baanwachter online gratis (en neerlandés)

"De baanwachter" by Hendrik Conscience is a novel written in the mid-19th century. The story revolves around Jan Verhelst, a railroad watchman who faces a tragic incident that puts his life and dignity at stake. The novel highlights themes of duty, sacrifice, and the harsh realities of societal judgment, exploring the consequences of a fateful accident during a stormy night that leads to chaos and tragedy. At the start of the narrative, readers are introduced to the tranquil life of Jan Verhelst, who has made a modest home for himself and his family in the vicinity of a small Flemish village. He is dedicated to his work of ensuring safety at the railroad crossing and is deeply connected to his family, especially his blind mother and his young son, Sander. The opening portion paints a vivid picture of their simple yet content existence, highlighting Jan's struggles as a one-handed man and his commitment to his family's happiness. However, the tranquility is shattered when a train accid

Así empieza

Wat ik ga vertellen, is voorgevallen--nu ongeveer twintig jaren
geleden--in de nabijheid eener Vlaamsche gemeente, die ik met den
vooronderstelden naam van Bolderhout zal aanwijzen, omdat ik anders
een zeer geacht burger door de herinnering eener bloedige ramp zou
kunnen kwetsen en bedroeven.

Bolderhout ligt nevens den ijzeren weg, op iets minder dan twee uren
van de stad. Alhoewel het dorp zeer bevolkt is en veel handel drijft,
bezat het ten jare 1852 nog geene standplaats, en waren zijne bewoners
verplicht drie kwart uurs verre te gaan, om de naastliggende halt te
bereiken.

Waar de steenweg naar Bolderhout over de spoorbaan loopt, stond een
gemetseld wachthuisje, schier te nauw om het bed te bevatten van den
man, die gelast was bij den doortocht der treinen de barreelen toe te
schuiven. Deze bediende moest tevens op een boogschot van daar nog
eenen tweeden weg bewaken en intijds afsluiten, om alle ongelukken te
voorkomen.

Ongetwijfeld was de baanwachter een getrouwd man met kinderen; want
men had nevens zijn huisje eenen ouden waggon van de 2e klas zonder
wielen nedergezet, om hem dus het gebruik van een paar kamertjes te
verschaffen.

Rondom den waggon was een klein, doch zeer lief hoveken aangelegd,
welks wegeltjes, door Spaansch gras afgeteekend, als met purperen
kransen waren omzoomd. Daar bloeiden onder den vollen glans der
zomerzon de laatste roode pioenen, de blauwe akeleien, de witte
leliën, de vuurkleurige ranonkels en bovenal de eerste rozen des
jaars, die den waggon omgeurden met de zoete, verkwikkende walmen der
bloemenkoningin.

Tegen den waggon zelven had eene beminnende hand eenige stammen van
wilden wijngaard gepoot. Deze hadden hunne gulzigwassende ranken er
over geworpen en bekroonden hem nu met een groen welfsel, terwijl
hunne slingerende twijgen

… sigue leyendo gratis en el lector inmersivo de Mirrow.